Tey, ið lesa til lærara, nema sær meira enn fakliga vitan um ávís evni, tey brynja seg eisini til lærarayrkið. Tað sæst í tveimum táttum í útbúgvingini.

Í fyrsta lagi hevur undirvísingin í øllum skeiðum atlit at frálæru- og námsfrøðiligum viðurskiftum og umstøðum, ið eru partur av gerandisdegnum hjá lærarum í fólkaskúlanum.

Í øðrum lagi eru stutt og long tíðarbil løgd inn í útbúgvingina, tá ið tey lesandi fara út á skúlar og inn í skúlastovur at royna sína vitan í verki og leggja hold á ástøðiligu beinagrindina.